العرق : در خورد جامه خوى را . تشرج ( tacarroj ) م . م . بهم در شدن چيزى در چيزى يق تشرج اللحم بالشحم اى تداخل . تشرد ( tacarrod ) م . ع . بناگاه از ترس فرار كردن . و رميدن . و تنها ماندن . تشرز ( tacarroz ) م . ع . جنبش كردن از عذاب و گزند . تشرط ( tacarrot ) م . ع . تشرط فى عمله : نيك نگريست در كار خود . تشرع ( tacarro ' ) م . ع . روشن و آشكار بودن راه و عمل نمودن بشريعت اسلام . تشرف ( tacarrof ) م . ع . بزرگ پنداشتن و بزرگ منش گرديدن . و كشته شدن اشراف قوم يق تشرف القوم ( مجهولا ) اى قتلت اشرافهم . و بسوى چيزى نگريستن و چشم آن داشتن . الحديث لا تشرفوا البلاء اى لا تطلعوا اليه . و بالا بر آمدن چيزى را . و شرف دانستن يق تشرف بكذا اى عده شرفا . تشرف ( tacarrof ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسب شرف و شرفيابى . تشرفات ( tacarrof t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرفيابيها . تشرق ( tacarroq ) م . ع . در آفتابگاه نشستن . تشرم ( tacarrom ) م . ع . شكافته شدن يق تشرمت حواشى الكتاب اى تمزقت . تشرى ( tacarri ) م . ع . متفرق و پريشان شدن . و تشرى الرجل : نسبت كرد خود را بسوى شراة كه گروهى از خوارج‌اند . تشريب ( tacrib ) م . ع . خورانيدن . و در مال كسى تصرف نمودن يق شرب مالى و اكله اى اطعمه الناس . و ظل مالى يؤكل و يشرب اى يرعى كيف يشاء . و تشريب القربة : مشك نو را گل اندود كردن تا خوش بوى گردد . تشرية ( tacreyat ) م . ع . در آفتاب و باد گذاشتن براى خشكانيدن يق شرى الاقط . تشريث ( tacris ) م . ع . شرث السهم ( مجهولا ) تشريثا : راست نشد تير . تشريج ( tacrij ) م . ع . بند بستن خريطه را . و دور دور بخيه زدن جامه را و نكنده كردن . و دوال در گوشهء جامه‌دان كردن . تشريح ( tacrih ) م . ع . نيك هويدا كردن . و بريدن . و شرح اللحم : كفانيد و پيدا كرد فربهى گوشت را . تشريح ( tacrih ) ا . پ . - مأخوذ از تازى بيان بطور وضوح و تعبير و تفسير . و علم تشريح : علمى كه در آن بحث مىكنند از آلات و ادوات بدن حيوانى . تشريحى ( tacrihi ) ص . پ . منسوب و متعلق بعلم تشريح . تشريد ( tacrid ) م . ع . راندن و پراكنده نمودن . و شنوانيدن عيب كسى را يق شرد به اى سمع الناس بعيوبه . تشرير ( tacrir ) م . ع . مشهور و معروف كردن يق شرره تشريرا . و در آفتاب نهادن چيزى را تا خشك شود يق شرر الاقط . تشريز ( tacriz ) م . ع . عذاب كردن و دشنام دادن . تشريط ( tacrit ) م . ع . نشتر زدن . و تيغ زدن جاى حجامت . تشريع ( tacri ' ) م . ع . شرع الطريق تشريعا : بيان كرده راه را . و نيز تشريع : به آب آوردن شتران را كه احتياج بكشيدن دلو و ريختن آن در حوض نباشد . و منه حديث على عليه السلام ان رجلا سافر فى صحب له فلم يرجع برجوعهم فاتهم اصحابه فرفعوا الى شريح فسأل اولياء القتيل البينة فلما عجزوا الزم القوم الايمان فاخبروا عليا عليه السلام به حكم شريح فقال اوردها سعد و سعد مشتمل يا سعد لا تروى بها ذاك الابل ثم قال عليه السلام ان اهون السقى التشريع ثم فرق على بينهم فسئلهم فاقروا فقتلهم اى ما فعله شريح كان هنيا . تشريف ( tacrif ) م . ع . بالا بر آمدن . و بزرگ گردانيدن . و بزرگ داشتن كسى را . و كنگره ساختن خانه را . تشريف ( tacrif ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خلعت و پايزه و پوششى كه امرا و پادشاهان براى بزرگ گردانيدن كسى بوى دهند . و تشريف آوردن : آمدن شخص بزرگ . و تشريف بردن : رفتن آن . و تشريف پوشيدن : خلعت و پايزه پوشيدن . و تشريف شريف ارزانى داشتن : آمدن شخص بزرگوارى بخانهء شخصى كوچكتر از خود . تشريفات ( tacrif t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آرايش و زينتى كه جهة پذيرائى ميهمان محترم در خانه دهند و آنچه از مأكول و مشروب براى وى حاضر نمايند . تشريفاتچى ( tacrif t - ci ) ا . پ . كسى كه براى پذيرائى ميهمان محترم مىگمارند . تشريق ( tacriq ) ا . ع . جمال و خوبى و درخش روى . و قديد كردگى گوشت . و منه ايام التشريق : كه سه روز بعد از نحر باشد و يا اين ايام را بدان جهة تشريق گويند لان الهدى لا ينحر حتى تشرق الشمس تشريق ( tacriq ) م . ع . سوى مشرق شدن و روى بمشرق كردن . و نماز عيد كردن . و قديد كردن گوشت . تشريك ( tacrik ) م . ع . فروختن بعض خريده را به قيمت خريده . و شرك النعل : شراك ساخت براى نعل . تشريم ( tacrim ) م . ع . شكافتن و زخمدار رسيدن صيد . تشرين ( tacrin ) ا . پ . تشرين اول :